cremeren

cremeren

Bij een crematie wordt – na de plechtigheid – de kist met overledene naar de ovenruimte van het crematorium gebracht en in de oven geplaatst. Nabestaanden kunnen aanwezig zijn bij het invoeren van de kist in de oven. Het totale verbrandingsproces duurt ongeveer anderhalf uur, afhankelijk van de conditie van het lichaam. Een kist is overigens geen verplichting; de crematie kan ook op een opbaarplank, waarbij het lichaam is gewikkeld in een lijkwade.
Na de crematie wordt de as van de overledene in een asbus gedaan en in ieder geval een maand opgeslagen in de algemene nis van het crematorium. Dat is een wettelijke verplichting. Na deze periode beslist u wat u met de as wilt.

Op het gebied van de asbestemming zijn er vele verschillende mogelijkheden om een tastbare en unieke herinnering aan de overledene te bewaren. U kunt de as mee naar huis nemen, bijvoorbeeld in een sierurn of een deel ervan in een medaillon. Ook kunt u de asbus in een sierurn bijzetten, dit kan in een urnenmuur of columbarium op het crematoriumterrein of begraafplaats. 

De as kan ook worden verstrooid. Crematoria hebben hiervoor speciale velden waar de asverstrooiing kan plaatsvinden. Ook het zelf verstrooien van de as over land of binnenwateren is mogelijk. Officieel heeft u dan wel toestemming nodig van de grondeigenaar of waterschap beheerder. Een nieuwe vorm is de verstrooiing vanuit een luchtballon. Net als het werpen van een zouturn in zee; deze urn lost na enige tijd op in het zeewater.